1زمینه: خودکارآمدی والدین به عنوان عاملی مهم در کاهش اختلالات تربیتی و شخصیتی کودکان تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار می گیرد که از جمله آن ­ها سبک های فرزند پروری است. تاکنون مطالعه ای پیرامون تأثیر آموزش فرزندپروری مبتنی بر نظریه خودتعیین ­گری بر خودکارآمدی والدین انجام نشده است. هدف: هدف این مطالعه بررسی اثربخشی بستۀ آموزشی فرزندپروری مبتنی بر نظریۀ خودتعیین گری بر خودکارآمدی والدگری است. روش: پژوهش پیشِ رو بر اساس نوع داده ترکیبی کمّی و کیفی، از حیث زمان آینده نگر و بر اساس هدف در رستۀ پژوهش های آمیختۀ اکتشافی بود. ابتدا بستۀ آموزشی فرزندپروری مبتنی بر نظریۀ خودتعیین گری، تدوین و پس از تأیید روایی و اعتبار نزد کارشناسان، به منظور بررسی اثربخشی آن برخودکارآمدی والدگری، 40 نفر از والدین کودکان دارای فرزند 7 تا 11 سال شهرستان دماوند به روش نمونه گیری هدفمند و در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند و مقیاس خودکارآمدی والدگری (دومکا، 1996) را در مرحلۀ پیش آزمون و پس آزمون تکمیل کردند. یافته­ ها: نتایج بررسی کمی پرسشنامه با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری توسط نرم ­افزار SPSS نشان می دهد که مقدار F (01/0 P<،21/14 =1F) برای اثر متغیر مستقل (گروه) بر نمرۀ خودکارآمدی والدگری به لحاظ آماری معنادار بوده و خودکارآمدی والدگری مادرانی که تحت مداخلۀ بستۀ تدوین شدۀ آموزشی فرزندپروری مبتنی بر نظریۀ خودتعیین گری قرار گرفته اند از والدین گروه گواه بیشتر است و اندازۀ اثر آن 33 درصد می باشد. نتیجه گیری: همسو با پژوهش ­های گذشته، مشخص شد که استفاده از خودتعیین گری در امر فرزندپروری، خودکارآمدی والدین را در عرصه تربیت صحیح فرزندان ارتقاء می ­دهد و می ­توان پرسشنامه خودکارآمدی دومکا را در بررسی خانواده ­ها مورد استفاده قرار داد

زمینه و هدف: عملکرد جنسی بخش مهمی از سلامت زنان است و از متغیرهایی که با اختلالات جنسی مرتبط است، ارضای نیازهای بنیادین روان شناختی است. نظریه خودتعیین گری از مهم ترین نظریه های انگیزش است که علت اصلی رفتار را انگیزه درونی فرد می داند و همچنین سه نیاز روان شناختی خودمختاری، شایستگی و ارتباط را زیربنای رفتارهای انسان می داند. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر مشاوره گروهی جنسی مبتنی بر نظریه خودتعیین گری بر عملکرد جنسی زنان انجام گرفته است. روش بررسی: این کارآزمایی بالینی در مورد 104 زن متاهل 18تا49 ساله مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی مشهد در دو گروه مداخله و کنترل در سال 1398 انجام گرفته است. گروه مداخله 5 جلسه مشاوره جنسی گروهی 2 ساعته مبتنی بر سازه های نظریه خودتعیین گری با فواصل یک هفته دریافت نمودند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های عملکرد جنسی زنان و سازه های نظریه خودتعیین گری (نیازهای بنیادین روان شناختی در فعالیت جنسی) قبل و بعد از مداخله جمع آوری و در نرم افزار SPSS نسخه 16 و با استفاده از آزمون های تی مستقل، تی زوجی، من ویتنی و ویلکاکسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میانگین نمره عملکرد جنسی قبل از مداخله بین دو گروه، اختلاف آماری معناداری نداشت، اما بعد از مداخله، اختلاف میانگین نمرات عملکرد جنسی قبل و بعد از مداخله، در گروه مداخله 02/3±, 76/2 و در گروه کنترل 73/0±, 25/0-بود که افزایش معناداری در نمره عملکرد جنسی گروه مداخله نسبت به کنترل مشاهده شد (001/0>p). همچنین بعد از مداخله بین گروه مداخله و کنترل، اختلاف آماری معناداری در میانگین نمرات خودمختاری، ارتباط و شایستگی مشاهده شد (001/0>p). نتیجه گیری: ارایه مشاوره جنسی گروهی مبتنی بر نظریه خودتعیین گری می تواند باعث ارضای نیازهای بنیادین در فعالیت جنسی و ارتقای عملکرد جنسی زنان شود.

1هدف: اغلب نوجوانان به دلیل تغییراتی که از نظر زیستی، روانی و اجتماعی پیدا می کنند، نسبت به مسائل خودمراقبتی، دچار مشکل می شوند. هدف پژوهش حاضر، پیش­بینی رفتارهای خودمراقبتی نوجوانان بر اساس نیازهای بنیادین روانشناختی آنان می­باشد. روش ها: این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم  شهر محمدیه در قزوین به تعداد 1328 نفر بود. افراد نمونه پژوهش در سال تحصیلی 1401-1400 مشغول به تحصیل بودند. به منظور انتخاب نمونه، از روش نمونه گیری غیرتصادفی به صورت در دسترس استفاده شد. بر این اساس، 295 نفر از دانش آموزان دوره دوم متوسطه به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس خودمراقبتی نوجوانان و پرسشنامه ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی بود. داده ها با استفاده از روش­های همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان با استفاده از نرم افزار SPSS-26 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: نتایج نشان داد بین رفتارهای خودمراقبتی و ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی در نوجوانان رابطه مثبت معناداری (001/0 > P) وجود دارد. همچنین، نیازهای بنیادی روانشناختی قادر به پیش­بینی رفتارهای خودمراقبتی بودند (42/0 =R2). هرسه نیاز؛ خودمختاری (19/0=β)، شایستگی (38/0=β) و ارتباط با دیگران (17/0=β) به طور معنی­داری (001/0 > P) رفتارهای خودمراقبتی را پیش بینی نمودند که از این میان نیاز به شایستگی بیشتر، از دو نیاز دیگر رفتارهای خودمراقبتی را پیش بینی کرد. نتیجه گیری: داشتن محیط حمایت کننده از ارضای سالم نیازهای بنیادین روانشناختی با افزایش رفتارهای خودمراقبتی در ارتباط است. بنابراین، تدابیر روانشناختی و تربیتی در جهت ارضای نیازهای روانشناختی در تقویت رفتارهای خودمراقبتی در محیط خانواده و مدرسه از سوی والدین و معلمان ضروری می نماید.

هدف این پژوهش ساخت و بررسی روایی و ساختار عاملی پرسشنامه ای برای سنجش نیازهای پژوهشی معلمان مقطع متوسطه شهر مشهد است. روش این پژوهش توصیفی و از نوع آزمون سازی است. از جامعه معلمان زن و مرد مقطع متوسطه شهر مشهد نمونه ای به حجم 235 نفر انتخاب شده است. با بهره گیری از نظریه خودتعیین گری، پرسشنامه 45 سوالی تهیه شده است که معلمان به آن پاسخ داده اند. برای فراهم آوردن روایی ابزار از روایی سازه تحلیل عاملی اکتشافی، روش مولفه های اصلی و چرخش واریماکس، روایی همسانی درونی، و برای فراهم آوردن پایایی از آلفای کرونباخ استفاده شده است. همچنین نمرات t و رتبه درصدی در هریک از خرده مقیاس های «خودمختاری»، «ارتباط» و «شایستگی» نیز گزارش شده است. تحلیل مولفه های اصلی نشان می دهد که پرسشنامه نیاز پژوهشی از سه عامل خودمختاری، شایستگی و ارتباط تشکیل شده است و این عوامل در مجموع، 44.01 درصد از واریانس ابزار را تبیین می کنند. همچنین همبستگی بین عوامل مثبت و معنی دار است که نشان دهنده روایی همسانی درونی ابزار است. آلفای کرونباخ خرده مقیاس های شایستگی، ارتباط، خودمختاری در نمونه پژوهش به ترتیب 0.93، 0.89 و 0.77 برآورد شده است که نشان می دهد آلفای کرونباخ کل ابزار و هریک از خرده مقیاس های آن از مقادیر متوسط و سطح مناسبی برخوردارند. همچنین یافته های تحلیل واریانس یک طرفه در بررسی چگونگی نیازها در نمونه پژوهش نشان می دهد که معلمان در بعد شایستگی با میانگین رتبه 1.97 بیشترین احساس نیاز به پژوهش و در بعد ارتباط با میانگین رتبه 0.70 کمترین احساس نیاز به پژوهش را بیان کرده اند. با توجه به یافته های پژوهش می توان گفت که پرسشنامه نیاز پژوهشی ابزاری معتبر و روا در حوزه تشخیص نیازهای پژوهشی است و کاربست آن می تواند به رشد شغلی معلمان کمک کند.

بیان مسئله: در دورانی که سازمان های اجتماعی و محلی به دلیل کاهش مشارکت در حال فروپاشی اند، مدل توسعه اجتماع دارایی مبنا با تاکید بر ظرفیت ها و توانمندی های ساکنان محلی، مفهوم جدیدی را برای توسعه مشارکت پذیری ارائه می دهد. با این حال چگونگی ایجاد انگیزه های فردی برای مشارکت پذیری در ادبیات نظری این مدل تقریبا نادیده گرفته شده است. به همین دلیل در این پژوهش نظریه خودتعیین گری که ایجاد انگیزه را مستلزم در نظرگرفتن نیازهای روانشناختی ذاتی برای شایستگی، خودمختاری و ارتباط می داند، مورد مطالعه قرار گرفته و تأثیر آن در مدل توسعه اجتماع دارایی مبنا بررسی شده است.هدف: هدف این پژوهش ارائه یک مدل مفهومی جدید برای افزایش مشارکت پذیری افراد بر پایه تأثیر نظریه خودتعیین گری در مدل توسعه اجتماع دارایی مبنا است.روش: پژوهش در زمره مطالعات کیفی است و با ترکیب دو روش تحلیل انتقادی گفتمان طبق چارچوب تحلیلی فرکلاف و تحلیل تماتیک، حوزه های مفهومی مشترک توسعه اجتماع دارایی مبنا و نظریه خودتعیین گری که قابلیت ادغام با یکدیگر را دارند، مورد مطالعه قرار گرفتند.یافته ها: با تحلیل انتقادی گفتمان در سه سطح توصیف، تفسیر و تبیین و انجام فرایند دسته بندی موضوعی (کدگذاری و شناسایی تم های اولیه و تم اصلی)، حوزه های همگرایی و مفاهیم هم پیوند نظریه خودتعیین گری و مدل توسعه اجتماع دارایی مبنا شناخته شدند و مدل مفهومی پژوهش ارائه شد.نتیجه گیری: برای ایجاد انگیزه و ارضای نیازهای روانشناختی افراد برای افزایش مشارکت، نیاز به فضاهایی است که افراد بتوانند توانایی ها و شایستگی های خود را در آن بنمایانند؛ در تصمیم گیری ها و تعیین سرنوشت در ذیل رهبری اجتماعی اختیار عمل داشته باشند؛ و در فضاهایی تجربه ی حضور داشته باشند که در آن تعامل و ارتباط اجتماعی موثر با دیگران برقرار کنند. این فضاها شامل فضاهای تعاملی، تصمیم گیری، آموزشی، هم سطح کننده و خودران یا به عبارتی کامل تر، فضاهای زبان هستند.

هدف پژوهش حاضر پیش بینی خودتعیین گری مذهبی توسط سبک های دلبستگی بود. جامعه مورد مطالعه دانش آموزان دختر و پسرپایه پیش دانشگاهی(18 تا 21 سال) شهرستان زاهدان در سال تحصیلی90-1389 بود. نمونه ی پژوهش شامل 346 که به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده های مورد نظر پژوهش از پرسش نامه خودتعیین گری مذهبی ریان و همکاران و مقیاس تجدیدنظرشده دلبستگی کولینز و رید استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون گام به گام مورد استفاده قرار گرفت. نتایج همبستگی نشان داد سبک دلبستگی ایمن با خود تعیین گری مذهبی خودپذیر همبستگی مثبت دارد، سبک دلبستگی اضطرابی با خود تعیین گری مذهبی خودپذیر همبستگی معکوس دارد و سبک دلبستگی اجتنابی همبستگی مثبت با خود تعیین گری درون فکنی شده نشان می دهد. براساس رگرسیون گام به گام، سبک دلبستگی اجتنابی به میزان 012/0 واریانس سبک خودتعیین گری مذهبی درون فکنی شده راتبیین می کند و سبک دلبستگی اضطرابی به میزان 037/0 واریانس سبک خود تعیین گری مذهبی خودپذیر را تبیین می کند. بنابر این، هر چه انگیز های مذهبی درونی تر می شود تضاد سبک دلبستگی اضطرابی و اجتنابی با آن بیشتر می گردد.

این مطالعه به بررسی رابطه بین نظریه خودتعیین گری و بهزیستی روانی حسابداران بخش عمومی با توجه به نقش میانجی عاطفه مثبت و نقش تعدیل کننده امنیت روان شناختی می پردازد. جامعه آماری این پژوهش کلیه حسابداران سازمان ها و مراکز دولتی استان گیلان طی سال 1402  است و حجم نمونه به دلیل نامعلوم بودن تعداد جامعه 135 نفر محاسبه شده که بر اساس روش نمونه گیری غیراحتمالی در دسترس از بین 106 سازمان و مرکز دولتی انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه استفاده شده است و به منظور سنجش مدل پژوهش و آزمون فرضیه ها از روش معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که انگیزه بیرونی و درونی تاثیر مثبت و معنی داری بر عاطفه مثبت دارند و از سوی دیگر عاطفه مثبت تاثیر مثبت و معنی داری بر بهزیستی روانی حسابداران بخش عمومی می گذارد. همچنین نتایج تحقیق نشان می دهد که عاطفه مثبت در روابط بین مولفه های خودتعیین گری با بهزیستی روانی حسابداران بخش عمومی نقش میانجی دارد. امنیت روان شناختی بر شدت رابطه مثبت بین انگیزه بیرونی با عاطفه مثبت تاثیرگذار است؛ اما امنیت روان شناختی نمی تواند تاثیر مثبتی بر رابطه بین انگیزه درونی با عاطفه مثبت بگذارد. همچنین امنیت روان شناختی تاثیر معنی داری بر رابطه بین عاطفه مثبت و بهزیستی روانی نمی گذارد. یافته های این مطالعه نتایج مفیدی را برای محققان و مدیران در مدیریت در جهت افزایش بهزیستی روان شناختی کارکنان حسابداری فراهم می کند

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش انگیزش والدین در انگیزش خودمختاری کودکان برای انجام تکالیف شب و آزمون یک مدل بر اساس نظریه خود تعیین گری بود. این مطالعه از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل 7260 نفر (3510 دختر و 3750 پسر) از دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی مدارس دولتی شهر یزد در سال تحصیلی 96-1395 بود. نمونه پژوهش حاضر 230 دانش آموز (120 دختر و 110پسر) بود که از طریق نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای تصادفی انتخاب شدند. شرکت کنندگان مقیاس های انگیزش دانش آموزان برای انجام تکالیف (SMH)، انگیزش والدین برای کمک به تکالیف (PMHH)، نگرش والدین به تکالیف (PAH)، شایستگی درک شده والدین (PPC) و رفتار والدین در رفع نیاز فرزندان (PNSB) را تکمیل کردند. یافته ها نشان داد، انگیزش خودمختار والدین، نگرش والدین به انجام تکالیف فرزندان و شایستگی ادراک شده والدین بر گزارش حمایت والدین از خودمختاری اثر ساختاری مستقیم داشت. باور فرزندان در مورد حمایت خودمختارانه والدین نقش واسطه ای بین انگیزش خودمختار والدین، نگرش و شایستگی ادراک شده آن ها با انگیزش خودمختار فرزندان ایفا می کرد. برای رشد خودمختاری در فرزندان، نه تنها باید به انگیزش، نگرش و شایستگی والدین توجه کرد؛ بلکه باید بر درک دانش آموز از این ویژگی ها تمرکز کرد.

این تحقیق باهدف تعیین تأثیر آموزش خودتعیین گری و جنسیت بر کمک طلبی دانشجویان در دانشجویان انجام شد. روش این پژوهش به صورت نیمه آزمایشی به همراه پیش آزمون-پس آزمون، پیگیری با گروه کنترل بود. جامعة آماری شامل کلیة دانشجویان دانشگاه فرهنگیان بیرجند در سال تحصیلی 96-1395 بودند. نمونه آماری شامل 80 دانشجوی دانشگاه فرهنگیان (40 نفر دختر و 40 نفر پسر) که به صورت داوطلبانه ثبت نام و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابتدا بسته آموزشی تدوین و اعتباران مورد ارزیابی قرار گرفت و تأیید شد. سپس طی 12 جلسه برای دانشجویان گروه آزمایش آموزش داده شد. ابزارهای تحقیق شامل مقیاس کمک طلبی ریان و پنتریچ (1995) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره دوراهه و تک متغیری مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد آموزش خودتعیین گری بر کمک طلبی دانشجویان در مرحله پس آزمون و پیگیری تأثیر دارد (001/0>p). تأثیر جنسیت در مرحله پس آزمون در مرحله پس آزمون و پیگیری بر پذیرش کمک طلبی (05/0>p) معنادار است؛ و در مرحله پیگیری تعامل آموزش خودتعیین گری و جنسیت بر هیچ یک از متغیرها تأثیر معناداری ندارد.